Daar gaat nog wel een keer over geschreven worden de komende week, per slot van rekening hebben ze komende donderdag de cd presentatie in de melkweg Amsterdam, en daar ga ik zeker een kijkje nemen.
Het album is nu twee dagen uit, uiteraard ben ik alweer bijna aan een tweede exemplaar toe, omdat de eerste al slijtageplekken begint te vertonen

Hoewel ik alles al had gehoord, zowel live als studioversie, ben ik nog steeds aan het ondekken, waar zitten de effectjes, de opbouwingen en teksten.
Het album, gelijknamig aan de huidige single "Everything must go" laat een mooie afwisseling horen van mooi gitaarwerk, tot scherpe ballades en zeer goed in het oor liggende popliedjes, en qua bands komen we dat in Nederland aardig tekort, zo vullen ze daarmee dus een aardig gat.

Het album opent met "High life" en daarmee is meteen de toon gezet voor de sound van Rigby, dat hoor je wel vaak terug in de uptempo nummers, in veel gevallen, gitaarrifje, en bam.. daar is het nummer, hoewel High life met een leuke drumsolo start.
Dan de drie hits Parade, Everything must go en Pass you by, met recht drie pakkende nummers die wel bewezen hebben hits te zijn, rijp voor het grote publiek.

Daydreamer is ook waanzinnig, vooral de samenzang in het refrein is cool. Wel ondek ik een enige piepkleine gelijkenis in een nummer van Acda en de Munnik, als het vuur gedoofd is. Correct me if i'm wrong.

Cheyenne, niks aan de handliedje, het bewijs dat acoustisch ook kan werken tussen het andere geweld op de cd, heeft wat country-invloeden.

Extraordinary is wat mij betreft het minste nummer. Hoewel er met het nummer muzikaal en textueel niks mis is, vind ik persoonlijk dat Christon de zang bij dit liedje niet haalt, de lage tonen vind ik niet bij hem passen, en de overgang van laag naar hoog vind ik niet mooi. Blijft een persoonlijke mening(hij leest mee namelijk, en dus kent hij mijn eerlijkheid )

Maar dan komen ze terug met Death man walking, een nummer waar je geen clip bij nodig hebt, je ziet het zo voor je. Toen ik het voor het eerst hoorde had ik het niet zo op dit nummer, maar dat is van de baan, erg mooi.

Tja, Mystery man. Ik ben geen ballademan, maar dit is near briljant. Dit had zomaar een John Lennonliedje kunnen zijn, en het zal me niets verbazen dat Christon bij het schrijven van dit liedje zijn ogen dicht heeft gehouden, en dat John van boven de tekst naar beneden heeft geworpen. het enige wat ik echt heel heel jammer vind, is dat het intro van het liedje is gehaald. Oke, het nummer is al lang, maar toch... Qua muzikaal en zangwerk is dit werkelijk een heel mooi liedje. Het pakt je, en al je gedachten verdwijnen uit je hoofd. By far mijn lievelingsliedje op dit album.

One song, er hangt een soort mysterie in deze song, waar gaat het heen, wat gaat het doen. In dit liedje laat Chris zijn rauwe stem los. Ook wel een singelsuggestie wat mij betreft, net weer een andere stijl dan de eerste 3, erg mooi.

Met het slotnummer New day heb ik wat minder, een mooi liedje, maar dat was het dan wel. Je kan ook niet alles de hemel in prijzen.

Al met al een erg goed album. Zeker zou zijn, zelfs als ik de jongens niet zou kennen, zou ik dit in de kast hebben staan, en ze in de gaten hebben gehouden. Di-rect, Kane, en alle andere nederlandse bands, blijf lekker weg, Rigby is er, en dat zullen jullie weten ook.