Afgelopen zondag was mijn pa de hond aan het uitlaten. Hij is net een speurhond, en loopt altijd naar beneden te kijken of er niet ergens iets op de grond ligt. Let wel, het gaat hier om mijn vader, niet om de hond
Dit keer kwam hij thuis met een tasje waarin een gloedjenieuwe mobiele telefoon zat. Een Nokia, simpel ding, niet teveel poespas erop.
Hij stond uit, maar ik zette hem aan, en hij werkte op de standaard pincode. Het verbaasde me echt dat de telefoon nog helemaal leeg was, geen achtergebleven SMS'jes, geen voicemail en erger, helemaal geen telefoonnummers in het apparaat.
Mja, dan wordt het verhaal moeilijk, laat aanstaan, hoop dat degene zijn nummer weet, en als hij afgaat, vraag aan degene die belt of hij of zij kan zeggen van wie hij is. Hebben we na een paar dagen niets gehoord, jammer dan, simlockvrij maken dat ding, en zelf gebruiken. Ik heb net mijn mooie 6630 moeten begraven, want na bijna 4 jaar doet hij het niet meer naar mijn zin, loopt vast en zo, en aangezien ik in november mijn contract opnieuw mag verlengen, heb ik tijdelijk een ander. En het is een prima nieuw uit doos ding hoor, maar die van een ander is altijd leuker

Maar goed, ze hebben hem laten aanstaan, en s'avonds zijn ze gebeld, en bleek de telefoon van een 7 jarig meisje te zijn. Ze had de hele dag niets gezegd tegen haar ouders, en s'avonds heeft ze pas iets gezegd. Gelukkig is hij opgehaald, en heeft ze hem terug. Ben achteraf blij dat ik hem heb aangezet, en weer terug is. Ze had de telefoon op haar verjaardag gekregen, en ze had hem op de bagagedrager van haar fiets gedaan, en blijkbaar was hij daar afgevallen. Eind goed, al goed, iedereen blij

De oude machine, 4 jaar heeft ie het volgehouden in mijn broekzak, voorlopig heeft ie een record